De jurk is lang, elegant en zwierig. oepel valt hij langs mijn lichaam. 'Hij is nog nooit zo mooi uit de paskamer gekomen", zegt de dikke, rood-kortgeknipt-harige verkoopster in het zangerig maastrichtse dialect. Ik kijk in de spiegel en zie alleen maar een erg brak hoofd. 6 uur geleden was ik nog in Amsterdam, 7 uur geleden lag ik nog in zijn armen en 8 uur geleden zat ik nog aan de gin tonic. Wat een dag! Eerst word ik even goed door de mangel gehaald, dan word ik de hemel in geprezen, met drank vol gegoten om vervolgens geheadhunt te worden waar ik van te voren nog geen idee had wat het precies betekende.  Er volgt een diner, ik neem de boot samen met mijn "nieuwe" collega's van kantoor naar het restuarant, drink nog meer, vergeet de tijd en het feit dat ik om 23.oo iemand van Schiphol moet halen, mis alle nachttreinen, drink nog meer, raak licht in paniek als ik besef dat ik niet thuis kan komen, stap weer in de boot en vaar door de grachten onder de sterren in het diepst van de nacht. Dat het romantisch is kan ik niet ontkennen en dat hij mijn-misschien-wel-nieuwe-collega ergens wel charmant is, kan ik ook niet ontkennen. Thuis bij hem val ik gelijk in zijn armen in slaap om vervolgens na 1,5 ongemakkelijk wakker te worden en te denken: "ah dit is hem in nuchtere toestand....hm...ik weet t niet"

Starend naar de jurk in de spiegel besef ik dat hij net zoals is als de jurk: ook al past hij perfect bij me, het is hem toch niet!